Menu

„Uklęknął rozum…”

Kwiecień 1, 2018 - Krzyż
„Uklęknął rozum…”

*
Rezygnuję dziś z próby wszelkiej
By pojąć pewnie i na słowa
Ogrom Miłości Twojej wielkiej
Co do krwi DAJE SIĘ biczować
*
Już się starania me nie męczą
By pojąć Miłość, co tak krwawi
Przyszły pod Krzyż, pod Krzyżem klęczą
Niech te kolana Chrystus zbawi
*
Już me wysiłki zbyt spocone
By pojąć Miłość tak szaloną
Co przyjmuje ode mnie koronę
Z kwiatów zdrad i mocno cierniową
*
Już się całkiem zalękły me myśli
Na tę Miłość co ledwo co stoi
Co świadoma cierpienia korzyści
Co się śmierci Męczeńskiej nie boi
*
Rezygnuję z prób nadto ogromnych
Aby objąć i zgłębić rozumem
Taką Miłość co w Płaszczu Pokornych
Stoi naga, wyśmiana przed tłumem
*
Rezygnuję z prób wszelkich poznania
Gdyż mi rozum przeszkodą podwójnie-
Takiej Mocy Ogromu Kochania
Co choć może swych cierpień nie ujmie
*
Klęczy rozum zdziwiony do granic
Przed Miłością co jemu udręką
Która dla nas nie cofnie się za nic
Przed najcięższą z najcięższych mąk Męką
*
O Miłości tak mało kochana…
Zbaw ten rozum i zbaw te kolana
Które nic już nie mogą prócz ciszy
I tych westchnień co tylko Ty słyszysz…
*
A Dawidowy

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.