Menu

„Ludy wygnane…”

Kwiecień 3, 2018 - Człowiek
„Ludy wygnane…”
*
Calutkie tłumy, rzesze ludzi
Idą przed siebie, pcha je blizna
Nikt ich nie woła by zawrócić
Nawet Ojczyzna….
Wygnańcy losu i wartości
Złych spraw obrotów, okoliczności…
Suną powoli ulicami
Niektórzy nawet z korzeniami…
Wiem bo słyszałam jak mówili
I ci, o zgrozo, już nie wrócą
Bo już swój korzeń przesadzili
Ci już z wygnania się nie smucą
W innych granicach ziem odżyli…
Suną bezmyślnie lecz przymuszeni
Czy Lud Wygnany słyszeć gotów…
Smutny wygnaniem Matki Ziemi
Że się przybliża Czas powrotów?
Czy to Wygnany lud pojmuje…
Że Chrystus ludzi Swych zwołuje?
Czy mu przemówi wicher z Nieba
Że ku korzeniom wrócić trzeba?
Ludy Wygnane…
Ducha rozbudźcie
Duch waszym krokiem pokieruje
Duch wam kapłanem
Przeto zawróćcie
Chrystus Wygnańców dziś zwołuje!
*
A.Dawidowy

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.