Menu

„Nad brzegiem Dumy…”

Lipiec 13, 2018 - Człowiek
„Nad brzegiem Dumy…”
*
Są takie brzegi…
Gdzie dusze jak żołnierze
Padają jak od dżumy
W głębie czarnej rzeki
To wody Dumy…
W niej śmieszne zdają się pacierze
A Bóg niczym horyzont
Baśniowy
I daleki…
*
Nad rzeką Dumą
Zatrzymuje się większa
Połowa świata…
Przyjmij i zrozum-
Przychodzą i pokorni
Którym cień wielkiej rzeki
Na chwilę …
Rzuca się na rozum
*
I przybywają z krańców ziemi
To wielkie tłumy…
Niby wspaniali a zwyczajni
Tak szybko gniją ich rozumy
Wszak całkiem zapomnieli….
Że Ten, co powód ma do Dumy
Zrodził się w stajni…
*
A. Dawidowy

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.